Het gaat goed met Deel 4

Tags

, , , , , ,

Het is al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst een berichtje op mijn blog heb gezet. Dat komt omdat ik druk bezig ben met Deel 4. Volgens mij is dat het eeuwige spanningsveld voor een schrijver. De tijd die je besteed aan je boek vs. de tijd die je besteed aan je blog en andere social media.

Wat is schrijven toch leuk! Regelmatig zit ik grinnikend achter mijn laptop of verkneukel ik mij over een van mijn bedenksels. Zoals nu, want ik heb een nieuw personage bedacht. Een heerlijk slecht figuur, die voor een heleboel opschudding gaat zorgen. Zowel op Planeet Ur als op Planeet Lupo.

Ik ga straks weer lekker verder met mijn boek. Prettig weekend allemaal!

wp-1486120573293.jpg

 

Smeerkaas en de Dakar

Tags

, ,

Het is weer januari en dus is het weer tijd voor de Dakar. Met woest geweld, stormen de gemotoriseerde voertuigen door het nog woestere landschap van Zuid Amerika. Gesponsord door “Eru Prestige, kaas voor kerels”.

“Eru Prestige, kaas voor kerels.” Het zal wel aan mij liggen, maar sinds wanneer heb je speciale kaas voor mannen? Shampoo begrijp ik, after shave ook, deo, spijkerbroeken, maar kaas??? Mijn man houdt niet eens van smeerkaas, mijn zoon ook niet. Ik graaf in mijn geheugen…. Volgens mij heb ik mijn mannelijke collega’s ook nooit zien genieten van een broodje smeerkaas. Zouden ze bij Eru denken dat het roepen van “Eru Prestige, kaas voor kerels” tijdens de Dakar, daar verandering in kan brengen?

Als mijn man de Dakar kijkt, kijk ik altijd een stukje met hem mee en daarna ga ik lezen. Dat gaat prima, behalve als die irritante stem, die maffe slogan laat horen, dan word ik uit mijn verhaal gehaald. Eerst werd ik daar een beetje narrig van, maar nu ga ik mij er mee vermaken. Zo is er een deelnemer met onbekende reden in het ziekenhuis opgenomen. Ahhhh, denk ik dan. Het zou toch niet de smeerkaas zijn geweest? En bij een vastgelopen motor denk ik: Hadden ze maar geen smeerkaas moeten gebruiken. Nee, ik vermaak me wel met de smeerkaas in de Dakar. Net als de broertjes Coronel. Die smikkelen samen in een brandschone omgeving regelmatig een bakje smeerkaas op. Tsja, smeerkaas eten in de woestijn is natuurlijk geen aanrader en Gerard de Rooij in een als smeerkaasbakje uitgedoste vrachtwagen is ook geen gezicht. Alhoewel, volgens mij zou een vierkante vrachtwagen een hele goeie wegligging kunnen hebben, wie weet rijdt hij volgend jaar in een smeerkaasbakje, maar dat laat ik aan de experts over.

Gelukkig is er de pechhulp app, ook een spotje met de broertjes Coronel. Twee blij kijkende gezichten bij een grote mobiel, met de pechhulp app er op. Ik begrijp dat ze blij zijn met die app, maar volgens mij kan je die app in Zuid Amerika niet gebruiken. Zouden ze dat weten?

Terug naar de smeerkaas. Als reclames mij irriteren, koop ik het product niet. Als ik zo’n product in de supermarkt zie, hoor ik die irritante reclame weer en dan denk ik: He bah, nee, dat laat ik lekker liggen. Dus…. Als ik een dezer dagen voor de smeerkaas sta, hoor ik die stem en dan gaat mijn hand automatisch naar de Milner. ‘Want wat er niet bij komt, dat hoeft er ook niet af.’ 🙂

wp-1483966023108.jpg

Gelukkig Nieuwjaar!

Tags

, , , , , ,

Gelukkig Nieuwjaar! Het begin van een nieuw jaar. Een jaar vol goede voornemens. Ik heb er zin in! In de maand december schrijf ik bijna niet, want dan heb ik het te druk. Niet dat ik dat erg vind. Ik heb genoten met de feestdagen, zelfs van de voorbereidingen, maar nu de drukte van de maand december weer voorbij is, vind ik het heerlijk om weer te gaan schrijven.

Het eerste manuscript dat ik af ga maken is Deel 4 van “De Trilogie van Ur”. Kan dat wel, zult u zich afvragen. Een trilogie bestaat toch uit drie delen? Inderdaad, maar ik ben een grote fan van Douglas Adams en hij heeft een trilogie van vijf delen gemaakt 🙂 Wie weet komt er na Deel 4 nog wel een Deel 5.

Voorlopig niet. Ik ben een concept aan het uitwerken voor mijn verhaal “De Fotomagiër”. Eigenlijk wilde ik een kort verhaal schrijven, maar al schrijvende krijg ik steeds meer ideeën. Mijn korte verhaal wordt een novelle. Het begin van een serie van novelles, met meerdere vervolgen. Ik wil de lezer de mogelijkheid geven om zelf het vervolg te kiezen. Dat betekent dat ik na deel 1, een deel 2a en een deel 2b maak. Na deel 2a volgt deel 3aa en deel 3ab en na deel 2b volgt deel 3ba en deel 3bb. Uiteindelijk komen alle delen uit in een laatste deel 4. Het verhaal kriebelt enorm, maar ik wil eerst Deel 4 af maken.

Als ik dit jaar na “De Fotomagiër” nog tijd over heb, ga ik verder met mijn twee andere manuscripten. Als ik tijd over heb…. Een serie novelles kost nogal wat tijd 🙂

Nogmaals de beste wensen voor het nieuwe jaar! Goede voornemens? Dit jaar gaan ze lukken!

wp-1483344928406.jpg

Alweer bijna voorbij

Tags

,

Het jaar is alweer bijna voorbij. Sinterklaas is naar huis en het is tijd voor de kerstversiering. Wij versieren huis en tuin altijd de eerste zaterdag na Sint en ieder jaar, waarschijnlijk ook dit jaar, bekruipt mij een vreemd gevoel als ik naar de kerstspullen kijk. Alsof we ergens midden in het jaar de dozen naar beneden hebben gehaald en het nog helemaal geen tijd is om te gaan versieren.

Zodra het huis in de kerst stand staat gaat dit gevoel over. Genietend kijk ik rond en ik denk nog even niet aan de kerstboodschappen. De drukte doet de dagen vervliegen en dan is het kerstavond. De kerstdagen vliegen nog harder voorbij dan de dagen ervoor en voordat ik er erg in heb gaat het oude jaar over in het nieuwe.

Een heel nieuw jaar! De dunne scheurkalender maakt plaats voor een dikke. Nog een weekje en dan gaan de kerstspullen weer in de doos. Als ze er weer in zitten bedenk ik spijtig hoe lang het gaat duren voordat ik ze weer terugzie…

Ach, voordat je het weet sta ik weer verbaasd naar de dozen met kerstversiering te kijken. De kerstboom opzetten? Nu al?

wp-1481286519327.jpg

Uitreiking Andries Greiner Prijs 2016

Tags

, , ,

wp-1479985030484.jpg

Zoals ik al voorspelde. Ik heb niet gewonnen 😦 maar….. het was wel een hele leuke middag!

Voor degenen die niet weten wat de Andries Greiner Prijs is, even een korte toelichting. Toen meneer Greiner met pensioen ging, kreeg hij als afscheidscadeau de “Andries Greiner Prijs”. Dit betekent dat hij tot aan zijn dood ieder jaar twee prijzen aan Flevolandse amateurschrijvers mag uitreiken. Een prijs in de categorie onder de vijfentwintig jaar en een prijs in de categorie boven de vijfentwintig jaar. Om meneer Greiner te quoten “Een duur cadeau, want ik ga nog lang niet dood.” 🙂

Er waren in totaal vijftig inzendingen. Je mocht als schrijver 4 mensen meenemen. Mijn man en kinderen konden niet mee, werk en school, maar mijn moeder wel en zo gingen we gisteren met z’n tweeën vol verwachting op pad.

We werden ontvangen door een aardige receptioniste, die ons vertelde waar we onze jas konden laten en waar de koffie stond. Na de koffie was het tijd voor een inleidend praatje door de organisator Cees Steijger, na Cees kwam Jan Gommer, directeur van de Flevomeer Bibliotheek aan het woord en daarna Andries Greiner zelf.

Andries Greiner hield een hele leuke toespraak, waarin hij benadrukte dat er maar twee winnaars zouden zijn, maar dat hij het belangrijk vond dat de niet winnaars zich geen verliezer zouden voelen. Bij mij is dat goed gelukt, bij het merendeel ook. Niet bij iedereen. Na de uitreiking liepen er toch wat mensen chagrijnig rond, maar ja, sommigen mensen zijn nu eenmaal slechte verliezers.

Meneer Greiner gaf het stokje weer door aan de schrijfster Ilse Ruijters. In 2008 heeft Ilse de Andries Greiner Prijs gewonnen. Na het winnen van de prijs heeft ze haar baan opgezegd en is ze professioneel schrijfster geworden. Van het prijzengeld heeft ze een laptop gekocht. Ze hield een leuke lezing over schrijven en daarna kregen we een film te zien.

De film had voor mij niet zo gehoeven. Gelukkig duurde het niet lang en na de film kwam meneer Greiner weer aan het woord. Het thema was dit jaar “Stiekem” en van de 50 verhalen vatte hij er 13 samen. Dat deed hij op een leuke entertainende manier en mijn verhaal zat er ook tussen! Hij zette mijn verhaal goed neer en zoals hij het bracht kreeg je echt zin om het te lezen. Leuk vond ik dat!

En toen kwam het moment van de bekendmaking. Eerst de bekendmaking van de winnaar onder de vijfentwintig jaar. Douwe Brouwer. Het verhaal ging over iemand die samenwoonde met zijn moeder. De moeder overleed, maar de hoofdpersoon leed aan pleinvrees en durfde het huis niet uit. Wat nu gedaan met moeder? In de diepvries! De hele zaal moest lachen toen Douwe vertelde dat het verhaal niet autobiografisch was en vervolgens naar zijn moeder wees. En toen……. toen kwam de winnaar boven de vijfentwintig. Hoewel ik er niet op rekende gewonnen te hebben, was het toch even een spannend momentje. De spanning duurde niet lang. De winnaar boven de vijfentwintig werd Wouter Blokdijk. Onderstaande link komt uit bij een artikel van Omroep Flevoland, met een filmpje waarin Douwe en Wouter vertellen waar hun verhaal over gaat.

Winnaars Andries Greiner Prijs 2016

Gisteren heb ik nog even op Twitter gekeken of ik iets tegenkwam over de uitreiking. Ik kwam ook een blije tweet van Wouter tegen en ik heb hem even gefeliciteerd. Douwe kon ik niet vinden op Twitter, anders had ik hem ook gefeliciteerd. Mocht je dit lezen Douwe, bij deze, gefeliciteerd!

Na de uitreiking was er nog een hapje en een drankje, waar we helaas geen tijd voor hadden, dus dat hebben we overgeslagen. Bij het vertrek kregen we ook nog een cadeautje. Het nieuwste boek van Ilse Ruijters.

Voor we naar huis gingen keek ik nog even in de zaal. Zou ik wel of niet naar meneer Greiner stappen om te bedanken voor de leuke middag? Ik besloot het niet te doen. Hij was druk in gesprek met de winnaars en ik wilde mij daar als niet winnaar niet tussen wringen. Mocht u dit lezen meneer Greiner, dank u voor de leuke middag!

En als laatste, mijn door Andries Greiner genoemde verhaal! Je kan het vinden onder de korte verhalen of door te klikken op deze link

Cyberbotje

Veel leesplezier! Commentaar is altijd welkom 🙂